ການເຄືອບດ້ວຍວິທີການຈຸ່ມຮ້ອນ (hot dipped galvanized) ມີປະສິດທິພາບດີກວ່າການເຄືອບດ້ວຍວິທີໄຟຟ້າ (electro-galvanized) ໃນການທົດສອບດ້ວຍຝົ່ງເກືອ (salt spray tests) ຫຼື ບໍ່?

ເມື່ອວິສະວະກອນ ແລະ ທີມງານຈັດຊື້ຕ້ອງເລືອກລະຫວ່າງວິທີການເຄືອບສຳລັບຊິ້ນສ່ວນເຫຼັກ, ການທົດສອບດ້ວຍຝົ່ງເກືອ (salt spray test) ແມ່ນໜຶ່ງໃນມາດຕະຖານທີ່ເຊື່ອຖືໄດ້ທີ່ສຸດ. ການທົດສອບການກັດກຣ່ອນທີ່ມາດຕະຖານນີ້ຈະເຮັດໃຫ້ເຫຼັກທີ່ຖືກເຄືອບສຳຜັດກັບຝົ່ງເກືອຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ, ແລະ ວັດເວລາທີ່ເນື້ອເຮືອນຕ້ານການຂີ້ເຫຼັກ ແລະ ການກັດກຣ່ອນສີຂາວ. ໃນບໍລິບົດນີ້, ການຊຸບດ້ວຍສັງກະສີທີ່ຮ້ອນ ເຫຼັກສະເໝີໄປດຶງດູດຄວາມສົນໃຈເປັນຢ່າງໃຫຍ່ເປັນວັດຖຸທີ່ເໝາະສົມທີ່ສຸດສຳລັບສະພາບແວດລ້ອມທີ່ຮຸນແຮງ. ການເຂົ້າໃຈວ່າເຫຼັກນີ້ເປັນຢ່າງໃດເມື່ອເປີຽບທຽບກັບການຊຸບດ້ວຍໄຟຟ້າ (electro-galvanized coatings) ໃນການທົດສອບນີ້ ແມ່ນມີຄວາມສຳຄັນຢ່າງຍິ່ງຕໍ່ການຕັດສິນໃຈເລືອກວັດຖຸທີ່ຖືກຕ້ອງ.

ຄຳຕອບສັ້ນໆ ແມ່ນ ແນ່ນອນ — ການຊຸບດ້ວຍສັງກະສີທີ່ຮ້ອນ ການຊຸບດ້ວຍໄຟຟ້າ (coatings) ມີປະສິດທິພາບດີກວ່າການຊຸບດ້ວຍໄຟຟ້າ (electro-galvanized coatings) ໃນການທົດສອບການພົ່ນເຄື່ອງໃນສະພາບແວດລ້ອມທີ່ມີເກືອ (salt spray tests) ໃນສະຖານະການທີ່ໃຊ້ງານຈິງສ່ວນຫຼາຍ. ຄວາມແຕກຕ່າງດ້ານປະສິດທິພາບນີ້ເກີດຈາກຄວາມໜາຂອງຊັ້ນຊຸບ, ການເຊື່ອມໂຕ້ງທາງເຄມີ (metallurgical bonding), ແລະ ລັກສະນະຂອງຊັ້ນສັງກາ (zinc layer) ເອງ. ວຽກຂຽນນີ້ຈະອธິບາຍຢ່າງລະອຽດວ່າເປັນຫຍັງການຊຸບດ້ວຍຄວາມຮ້ອນ (hot dipped) ເຫຼັກທີ່ຖືກຊຸບສັງກະສີ ມີຄວາມໄດ້ປຽບດ້ານໂຄງສ້າງໃນການຕ້ານການກັດກິນ (corrosion resistance) ແລະ ສິ່ງນີ້ໝາຍຄວາມວ່າແນວໃດຕໍ່ການນຳໃຊ້ໃນຊີວິດຈິງ.

ຄວາມໜາຂອງຊັ້ນຊຸບ ແລະ ບົດບາດຂອງມັນໃນການທົດສອບການພົ່ນເຄື່ອງໃນສະພາບແວດລ້ອມທີ່ມີເກືອ (salt spray performance)

ເປັນຫຍັງຄວາມໜາຈຶ່ງມີຄວາມສຳຄັນໃນການທົດສອບການກັດກິນ

ເຫດຜູ້ນີ້ທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດທີ່ການປົກຄຸມດ້ວຍການຊຸບສັງกะສີຮ້ອນ (hot dipped galvanized) ມີປະສິດທິພາບດີກວ່າການຊຸບສັງກະສີດ້ວຍໄຟຟ້າ (electro-galvanized) ໃນການທົດສອບດ້ວຍຝົນເຄື່ອງເຄື່ອມເກືອ (salt spray tests) ແມ່ນຄວາມໜາຂອງຊັ້ນປົກຄຸມ. ເຫຼັກທີ່ຖືກຊຸບສັງກະສີຮ້ອນທົ່ວໄປແລ້ວຈະມີຊັ້ນສັງກະສີທີ່ມີຄວາມໜາລະຫວ່າງ 45 ເຖິງ ກວ່າ 100 ໄມໂຄຣນ, ຂຶ້ນກັບປະເພດເຫຼັກ ແລະ ເວລາທີ່ຈຸ່ມຢູ່ໃນລະຫວ່າງການຜະລິດ. ສ່ວນການຊຸບສັງກະສີດ້ວຍໄຟຟ້ານັ້ນ, ຊັ້ນປົກຄຸມຈະມີຄວາມໜາພຽງແຕ່ 5 ເຖິງ 25 ໄມໂຄຣນເທົ່ານັ້ນ. ໃນສະພາບແວດລ້ອມທີ່ມີຝົນເຄື່ອມເກືອ, ຊັ້ນສັງກະສີທີ່ໜາກວ່າຈະໝາຍເຖິງມີວັດຖຸທີ່ເຮັດໆຫນ້າທີ່ເປັນຕົວປ້ອງກັນ (sacrificial material) ຫຼາຍຂຶ້ນ ເພື່ອປ້ອງກັນເຫຼັກພື້ນຖານຈົນກ່ວາຈະເກີດສີເຫຼັກເຫຼືອງ (red rust).

ການທົດສອບດ້ວຍຝົນເຄື່ອມເກືອ (Salt spray tests) ຖືກວັດແທກເປັນຊົ່ວໂມງຈົນເຖິງຈະເຫັນສັນຍານທຳອິດຂອງການກັດກິນ. ບ່ອນທີ່ຖືກຊຸບສັງກະສີຮ້ອນທົ່ວໄປແລ້ວຈະຢືນຢູ່ໄດ້ 500 ເຖິງ ກວ່າ 1,000 ຊົ່ວໂມງໃນການທົດສອບດ້ວຍຝົນເຄື່ອມເກືອທີ່ເປັນທຳມະຊາດ (neutral salt spray tests), ໃນຂະນະທີ່ຕົວຢ່າງທີ່ຖືກຊຸບສັງກະສີດ້ວຍໄຟຟ້າມັກຈະເລີ່ມເຫັນສັນຍານຂອງການກັດກິນຫຼັງຈາກ 100 ເຖິງ 200 ຊົ່ວໂມງໃນສະພາບການດຽວກັນ. ຄວາມແຕກຕ່າງທີ່ເດັ່ນຊັດນີ້ສະທ້ອນໃຫ້ເຫັນຢ່າງຊັດເຈນເຖິງຂໍ້ດີຂອງຄວາມໜາຂອງຊັ້ນປົກຄຸມທີ່ການຊຸບສັງກະສີຮ້ອນມີໃນການທົດສອບເຫຼົ່ານີ້.

ສັງກະສີເປັນສິ່ງກັດຂວາງທີ່ເຮັດໆຫນ້າທີ່ເປັນຕົວປ້ອງກັນ

ສັງການປ້ອງກັນເຫລັກຜ່ານກົດໄຂສອງຢ່າງ: ການປ້ອງກັນດ້ວຍຊັ້ນຮູບພາບ (physical barrier protection) ແລະ ການປ້ອງກັນດ້ວຍການສະເຫດເອງ (galvanic or sacrificial protection). ໃນທັງສອງກໍລະນີ, ຊັ້ນສັງການທີ່ໄດ້ຮັບການຈຸ່ມຮ້ອນ (hot dipped galvanized coatings) ມີຄວາມໄດ້ປຽດຈາກມວນນ້ຳໜັກຂອງສັງການທີ່ຫຼາຍຂື້ນ. ຂະບວນການຈຸ່ມຮ້ອນສັງການສ້າງຊັ້ນພັນທະການທີ່ເຊື່ອມຕໍ່ກັນຢ່າງເຂັ້ມແຂງລະຫວ່າງສັງການ ແລະ ເຫລັກ, ເຊິ່ງເກີດເປັນເຟດທີ່ເຊື່ອມຕໍ່ກັນລະຫວ່າງເມທີລ (intermetallic phases) ທີ່ເພີ່ມຄວາມເຂັ້ມແຂງໃຫ້ກັບຊັ້ນປ້ອງກັນ. ການເຊື່ອມຕໍ່ນີ້ໝາຍຄວາມວ່າ ຊັ້ນສັງການບໍ່ໄດ້ພຽງແຕ່ຕັ້ງຢູ່ເທິງໜ້າເນື້ອພື້ນເທົ່ານັ້ນ — ແຕ່ຖືກປະສົມເຂົ້າກັບເຫລັກຢ່າງເຕັມທີ່, ເຮັດໃຫ້ມີຄວາມຕ້ານທານຕໍ່ຄວາມເສຍຫາຍທາງກົກຍະນາມ (mechanical damage) ແລະ ການກັດເຈື່ອນຈາກດ້ານໃຕ້ (undercutting) ໃນເວລາທີ່ສຳຜັດກັບຝົນເທິງເກືອງ (salt spray exposure).

ຄວາມແຕກຕ່າງຂອງຂະບວນການທີ່ມີຜົນຕໍ່ຜົນໄດ້ຮັບຈາກການທົດສອບດ້ວຍຝົນເທິງເກືອງ

ລາຍລະອຽດຂອງຂະບວນການຈຸ່ມຮ້ອນສັງການ

ໃນຂະບວນການຊຸບສັງເຄາະຮ້ອນ ເຫຼັກທີ່ໄດ້ຖືກລ້າງແລະປີ້ບດ້ວຍຝຸ່ນຟຼັກຊີ່ (flux) ຈະຖືກຈຸ່ມລົງໃນອາງທີ່ມີສັງເຄາະລະຫຼວມຢູ່ທີ່ອຸນຫະພູມປະມານ 450 ອົງສາເຊີເລີອດ. ການປະຕິກິລິຍາລະຫວ່າງເຫຼັກກັບສັງເຄາະລະຫຼວມຈະສ້າງເປັນຊັ້ນຂອງສະເລີດເຫຼັກ-ສັງເຄາະທີ່ຢູ່ເບື້ອງລຸ່ມຂອງຊັ້ນສັງເຄາະທີ່ບໍ່ປົນເປື້ອນຢູ່ດ້ານນອກ. ສິ່ງນີ້ເຮັດໃຫ້ເຫຼັກທີ່ຖືກຊຸບສັງເຄາະຮ້ອນມີໂຄງສ້າງຫຼາຍຊັ້ນທີ່ເປັນເອກະລັກ ແລະ ມີສ່ວນຮ່ວມຢ່າງຫຼວງຫຼາຍຕໍ່ການຕ້ານການກັດກິນ. ຊັ້ນຍ່ອຍແຕ່ລະຊັ້ນຈະເປັນເສັ້ນປ້ອງກັນເພີ່ມເຕີມເມື່ອຊັ້ນສັງເຄາະດ້ານນອກຖືກກິນໄປ.

ຊັ້ນສັງເຄາະທີ່ຖືກຊຸບຮ້ອນຍັງພັດທະນາເປັນຊັ້ນປ້ອງກັນທຳມະຊາດ (zinc patina) ຢູ່ເທິງໜ້າພ້ອນທີ່ເກີດຂຶ້ນເມື່ອສຳຜັດກັບອາກາດ ແລະ ຄວາມຊຸ່ມຊື້ນ. ຊັ້ນປ້ອງກັນນີ້ເກີດຈາກສັງເຄາະຄາໂບເນດເປັນຫຼັກ ແລະ ຈະຊ້າຫຼາຍຂຶ້ນໃນອັດຕາການກິນສັງເຄາະທັງໃນສະພາບການຈິງ ແລະ ສະພາບການທົດສອບໃນຫ້ອງທົດລອງ. ໃນການທົດສອບກັບຝົນເຄື່ອງເຄືອບທີ່ມີເກືອ (salt spray tests) ພຶດຕິກຳການປິດຕົວເອງນີ້ເຮັດໃຫ້ແຜ່ນທີ່ຖືກຊຸບສັງເຄາະຮ້ອນມີປະສິດທິພາບທີ່ຍືນຍົງກວ່າການເຄືອບດ້ວຍວິທີ electro-galvanized ໃນຄວາມໜາທີ່ເທົ່າກັນ.

ຂໍ້ຈຳກັດຂອງ electro-galvanized ໃນສະພາບການທີ່ມີຝົນເຄື່ອງເຄືອບທີ່ມີເກືອ

ການປູກຝັງດ້ວຍໄຟຟ້າ (Electro-galvanized) ແມ່ນຖືກນຳໃຊ້ຜ່ານວິທີການທີ່ເອີ້ນວ່າ electrodeposition, ໂດຍທີ່ໄອອອນສັງກະສີ (zinc ions) ຖືກຈັດສົ່ງໄປຫາພື້ນທີ່ເຫຼັກໃນບ່ອນທີ່ມີການຄວບຄຸມໄຟຟ້າ. ວິທີການນີ້ເຮັດໃຫ້ໄດ້ຜົນຜະລິດທີ່ມີຜິວເລືອມ ສະເໝືອນກັນ ແລະ ມີລັກສະນະທີ່ສະອາດງາມ — ເປັນເຫດຜົນທີ່ວັດສະດຸ electro-galvanized ແມ່ນຖືກເລືອກໃຊ້ຢ່າງກວ້າງຂວາງສຳລັບແຜ່ນອັດຕະໂນມັດທີ່ເຫັນໄດ້, ພື້ນທີ່ຂອງເຄື່ອງໃຊ້ໄຟ, ແລະ ການນຳໃຊ້ທີ່ຕ້ອງການຄຸນນະພາບສູງ. ແຕ່ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ຊັ້ນສັງກະສີທີ່ໄດ້ຈາກວິທີນີ້ແມ່ນບາງ ແລະ ບໍ່ມີຊັ້ນອາລ໌ລອຍ (alloy sublayers) ເຊັ່ນດຽວກັບການປູກຝັງດ້ວຍວິທີ hot dipped galvanized. ໃນການທົດສອບດ້ວຍນ້ຳເຄືອງເກືອ (salt spray tests), ຊັ້ນສັງກະສີ electro-galvanized ທີ່ບາງຈະຖືກກິນໄປຢ່າງໄວວ່າ, ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ເຫຼັກພື້ນຖານຖືກເປີດເຜີຍອອກມາໄວກວ່າ.

ເພີ່ມເຕີມ, ການປູກຝັງດ້ວຍໄຟຟ້າ (electro-galvanized coatings) ມີແນວໂນ້ມທີ່ຈະຖືກກັດກິນຢູ່ບໍລິເວນທີ່ຖືກຕັດ, ມີຮອຍຂີດຂ່ວນ ຫຼື ມີຄວາມເສຍຫາຍຈາກການຂຶ້ນຮູບຫຼາຍກວ່າ. ເມື່ອຊັ້ນສັງກະສີທີ່ບາງຖືກທຳລາຍ, ການກັດກິນຈະແຜ່ລາມໄປຕາມທາງຂ້າງລຸ່ມຂອງຊັ້ນປູກຝັງ. ໃນຂະນະທີ່ພື້ນທີ່ທີ່ຖືກປູກຝັງດ້ວຍວິທີ hot dipped galvanized ມີຊັ້ນສັງກະສີທີ່ໜາ ແລະ ສາມາດຈັບຕິດກັບເຫຼັກໄດ້ດີ, ຈຶ່ງສາມາດຕ້ານການກັດກິນແບບ undercut ໄດ້ດີກວ່າໃນເວລາທີ່ຖືກສຳຫຼັບດ້ວຍນ້ຳເຄືອງເກືອເປັນເວລາດົນ.

ການຕີຄວາມໝາຍຜົນການທົດສອບການພົ່ນເກືອງເກືອ ສຳລັບການເລືອກວັດຖຸ

ຕົວເລກໃນການທົດສອບແທ້ໆແລ້ວໝາຍເຖິງຫຍັງ

ຈຳນວນຊົ່ວໂມງໃນການທົດສອບການພົ່ນເກືອງເກືອເປັນຕົວຊີ້ວັດທີ່ເປັນປະໂຫຍດສຳລັບການປຽບเทີຍບ, ແຕ່ຄວນຈະຖືກຕີຄວາມໝາຍໃນບໍລິບົດທີ່ເໝາະສົມ. ເຫຼັກທີ່ໄດ້ຮັບການຊຸບສັງກະສີດແບບຮ້ອນ (hot dipped galvanized steel) ທີ່ໄດ້ຮັບຄະແນນ 1,000 ຊົ່ວໂມງໃນຫ້ອງທົດສອບການພົ່ນເກືອງເກືອ ບໍ່ໄດ້ໝາຍເຖິງຈຳນວນປີທີ່ຊັດເຈນໃນການໃຊ້ງານໃນທຳມະຊາດ. ອັດຕາການກັດກິນທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນຄວາມເປັນຈິງຂຶ້ນກັບລະດັບຄວາມຊຸ່ມຊື້ນ, ມົລະພິດທີ່ເກີດຈາກອຸດສາຫະກຳ, ການສຳຜັດກັບແສງ UV, ແລະ ຄວາມຖີ່ທີ່ເນື້ອໜ້າຖືກເປີດເຜີຍຕໍ່ນ້ຳແລະແຫ້ງ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ, ເມື່ອປຽບທຽບເຫຼັກທີ່ໄດ້ຮັບການຊຸບສັງກະສີດແບບຮ້ອນກັບເຫຼັກທີ່ໄດ້ຮັບການຊຸບສັງກະສີດດ້ວຍວິທີໄຟຟາ (electro-galvanized) ໃນເງື່ອນໄຂການທົດສອບດຽວກັນ, ຜົນໄດ້ຮັບຂອງເຫຼັກທີ່ໄດ້ຮັບການຊຸບສັງກະສີດແບບຮ້ອນຈະສູງກວ່າຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ແລະ ຊັດເຈນ.

ສຳລັບເຫຼັກໂຄງສ້າງ ບ່ອນຮັດປະຕູ ອຸປະກອນໄຟຟ້າ ແລະ ສິ່ງອຳນວຍຄວາມສະດວກຂອງພາຍນອກ ການຊຸບສັງກະສີແບບຈຸ່ມຮ້ອນ (hot dipped galvanized) ແມ່ນເປັນທາງເລືອກທີ່ມາດຕະຖານ ເນື່ອງຈາກການນຳໃຊ້ເຫຼົ່ານີ້ຕ້ອງການການປ້ອງກັນການກັດກິນຢ່າງເລິກ ເຊິ່ງໄດ້ຮັບການຢືນຢັນຈາກການທົດສອບການກັດກິນດ້ວຍຝົ່ງເຄື່ອງ (salt spray tests) ວັດສະດຸທີ່ຖືກຊຸບສັງກະສີແບບໄຟຟ້າ (electro-galvanized) ຍັງຄົງເໝາະສຳລັບການນຳໃຊ້ພາຍໃນອາຄານ ສ່ວນປະກອບທີ່ຖືກຂຶ້ນຮູບທີ່ຕ້ອງການຄວາມຖືກຕ້ອງສູງ ຫຼື ພື້ນຜິວທີ່ຄວາມງາມເປັນສິ່ງທີ່ສຳຄັນກວ່າຄວາມຕ້ານການກັດກິນໃນໄລຍະຍາວ

ການເລືອກຊັ້ນຫຸ້ມທີ່ເໝາະສົມຕາມຄວາມຕ້ອງການຂອງການນຳໃຊ້

ການເລືອກລະຫວ່າງການປົກຄຸມດ້ວຍສັງກາດທີ່ຈຸ່ມຮ້ອນ ແລະ ສັງກາດທີ່ຜ່ານການໄຟຟ້າ ບໍ່ຄວນອີງໃສ່ຕົວເລກການທົດສອບການພົ່ນເຄື່ອງໃນສະພາບແວດລ້ອມທີ່ມີເກືອດເທົ່ານັ້ນ. ມັນຄວນອີງໃສ່ສະພາບແວດລ້ອມການໃຊ້ງານທີ່ແທ້ຈິງ ແລະ ຄວາມຄາດຫວັງຕໍ່ອາຍຸການໃຊ້ງານຂອງຜະລິດຕະພັນ. ການປົກຄຸມດ້ວຍສັງກາດທີ່ຈຸ່ມຮ້ອນເປັນທາງເລືອກທີ່ຖືກຕ້ອງເມື່ອເຫຼັກຈະຖືກສຳຜັດກັບສະພາບແວດລ້ອມທາງນອກ, ອາກາດທາງເໜືອທະເລ ຫຼື ອາກາດທີ່ມີມົລະພິດຈາກອຸດສາຫະກຳ, ຫຼື ມີການສຳຜັດກັບດິນ ແລະ ເຄື່ອງປູນ. ສ່ວນການປົກຄຸມດ້ວຍສັງກາດທີ່ຜ່ານການໄຟຟ້າເໝາະສົມເມື່ອສະພາບແວດລ້ອມຢູ່ໃນການຄວບຄຸມ, ອາຍຸການໃຊ້ງານສັ້ນລົງ, ຫຼື ຄວາມເປັນເອກະພາບຂອງໜ້າເນື້ອເປັນສິ່ງສຳຄັນຕໍ່ການປຸງແປງຕໍ່ໄປເຊັ່ນ: ການທາສີ ຫຼື ການຕິດຕັ້ງ.

ການເຂົ້າໃຈຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງວິທີການປົກຄຸມທັງສອງນີ້ຊ່ວຍໃຫ້ບຸກຄົນທີ່ຮັບຜິດຊອບການຈັດຊື້ ແລະ ວິສະວະກອນສາມາດຈັດຕັ້ງຂໍ້ກຳນົດວັດຖຸໃຫ້ເໝາະສົມກັບຄວາມຕ້ອງການດ້ານການປະຕິບັດ. ການປົກຄຸມດ້ວຍສັງກາດທີ່ຈຸ່ມຮ້ອນໃຫ້ຂໍ້ດີທີ່ວັດແທກໄດ້ ແລະ ສອດຄ່ອງກັນໃນການທົດສອບການພົ່ນເຄື່ອງໃນສະພາບແວດລ້ອມທີ່ມີເກືອດ, ແລະ ຂໍ້ດີນີ້ສະທ້ອນເຖິງຄວາມແຕກຕ່າງທີ່ແທ້ຈິງໃນວິທີການສ້າງການປົກຄຸມ ແລະ ວິທີການປົກປ້ອງເຫຼັກໃນໄລຍະເວລາ.

ຄຳຖາມທີ່ຖືກຖາມເລື້ອຍໆ

ເຫຼັກທີ່ຖືກຊຸບສັງกะສີດ້ວຍວິທີການຈຸ່ມຮ້ອນສາມາດຮັບປະກັນໄດ້ຈຳນວນເທົ່າໃດຊົ່ວໂມງໃນການທົດສອບການພົ່ນເຄື່ອງປະສົງເກືອ (salt spray)?

ເຫຼັກທີ່ຖືກຊຸບສັງກະສີດ້ວຍວິທີການຈຸ່ມຮ້ອນມັກຈະສາມາດຮັບປະກັນໄດ້ຈາກ 500 ຫາ 1,000 ຊົ່ວໂມງຂຶ້ນໄປໃນການທົດສອບການພົ່ນເຄື່ອງປະສົງເກືອທີ່ເປັນສາເຫດເປັນທຳມະດາ (neutral salt spray tests) ຂຶ້ນກັບຄວາມໜາຂອງຊັ້ນສັງກະສີ. ຊັ້ນສັງກະສີທີ່ໜາກວ່າເກີດຈາກການຈຸ່ມເປັນເວລາດົນກວ່າ ຫຼື ການຈຸ່ມສອງຄັ້ງຈະສາມາດເກີນຈຳນວນເຫຼົ່ານີ້ໄດ້. ຜົນທີ່ແທ້ຈິງຈະຂຶ້ນກັບຄວາມໜາຂອງຊັ້ນສັງກະສີ ແລະ ຊະນິດເຫຼັກທີ່ໃຊ້.

ສາມາດໃຊ້ຊັ້ນສັງກະສີທີ່ຜະລິດດ້ວຍວິທີການໄຟຟ້າ (electro-galvanized coatings) ໃນການນຳໃຊ້ພາຍນອກໄດ້ຫຼືບໍ່?

ຊັ້ນສັງກະສີທີ່ຜະລິດດ້ວຍວິທີການໄຟຟ້າສາມາດນຳໃຊ້ໄດ້ພາຍນອກໃນສະພາບແວດລ້ອມທີ່ເບົາບວມເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວບໍ່ແນະນຳໃຫ້ນຳໃຊ້ໃນສະພາບແວດລ້ອມທີ່ມີທະເລ ຫຼື ພາກສ່ວນທີ່ຢູ່ຕິດກັບທະເລ ຫຼື ສະພາບແວດລ້ອມທີ່ມີອຸດສາຫະກຳເປັນເວລາດົນ. ໃນສະພາບເຫຼົ່ານີ້ ຊັ້ນສັງກະສີທີ່ບາງຈະຖືກກິນເຂົ້າໄປຢ່າງໄວວ່າ ແລະ ເຫຼັກພື້ນຖານຈະເກີດການກັດກຣ່ອນໄວກວ່າເທົ່າທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນກັບເຫຼັກທີ່ຖືກຊຸບສັງກະສີດ້ວຍວິທີການຈຸ່ມຮ້ອນ. ການເຄືອບເພີ່ມເຕີມເຊັ່ນ: ສີ ຫຼື ສີແບບຜົງ (powder coating) ສາມາດຊ່ວຍຍືດເວລາໃນການນຳໃຊ້ຊິ້ນສ່ວນທີ່ຖືກຊຸບສັງກະສີດ້ວຍວິທີການໄຟຟ້າໄດ້.

ຂະບວນການຊຸບສັງກະສີດ້ວຍວິທີການຈຸ່ມຮ້ອນເຫມາະສຳລັບຮູບຮ່າງ ແລະ ຂະໜາດຂອງເຫຼັກທຸກຊະນິດຫຼືບໍ່?

ຂະບວນການຊຸບສັງกะສີຮ້ອນແມ່ນເໝາະສົມສຳລັບຮູບຮ່າງເຫຼັກທີ່ຫຼາກຫຼາຍ ລວມທັງແຜ່ນເຫຼັກ ແລະ ແຜ່ນເຫຼັກທີ່ມີຮູບແບບມົວ (coils), ແຖບເຫຼັກສຳລັບການກໍ່ສ້າງ, ປີ໊ບ, ອຸປະກອນຕື່ມ (fasteners), ແລະ ຊິ້ນສ່ວນທີ່ຜະລິດຈາກການປະສົມປະສານ. ຮູບຮ່າງທີ່ສັບສົນຫຼາຍທີ່ມີສ່ວນທີ່ບໍ່ສາມາດເຂົ້າໄດ້ (blind pockets) ອາດຈະຕ້ອງມີຮູເພື່ອໃຫ້ສັງກະສີລົ້ນໄດ້ຢ່າງເໝາະສົມ ແລະ ສາມາດລະບາຍໄດ້ຢ່າງດີ. ສຳລັບແຜ່ນເຫຼັກ ແລະ ແຜ່ນເຫຼັກທີ່ຜະລິດຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ (coils) ຈະໃຊ້ແຖວການຊຸບສັງກະສີຮ້ອນແບບຕໍ່ເນື່ອງ, ໃນຂະນະທີ່ຂະບວນການຊຸບສັງກະສີຮ້ອນແບບຈັດສົ່ງ (batch) ຈະຖືກນຳໃຊ້ສຳລັບຊິ້ນສ່ວນກໍ່ສ້າງທີ່ຜະລິດແລ້ວ.